←Makalelere geri dön
Kontrolcü müsünüz? Suçlusu Anksiyete Olabilir

Makale

Kontrolcü müsünüz? Suçlusu Anksiyete Olabilir

Dan Roberts MBACP03 Ekim 2026

Aşırı kontrolcülük, savunmasız içsel çocuğu korumaya çalışan koruyucu bir parçanın anksiyete tepkisidir. Çocukluktaki kaos veya güvensizlikten doğan bu refleks, yetişkinlikte her şeyi yönetmeye çalışarak tükenmişlik ve daha fazla kaygı yaratır. Çoğu şey kontrolümüz dışındadır. Çözüm; o korkmuş parçayı şefkatle fark etmek, geçmişte işe yarayan bu sıkı korumanın artık gerekmediğini anlamak ve hayatın belirsizliğine alan açıp kontrolü kademeli olarak bırakmaktır.

Paylaş:

Kontrolcü müsünüz? Suçlusu Anksiyete Olabilir

Her zaman kontrolde olmak istiyorsanız, muhtemelen güvende hissetmeye çalışıyorsunuzdur.

Önemli noktalar

Kendinizi endişeli hissediyorsanız, hayatınızın tüm alanlarında kontrol arayışına girmeniz doğaldır.

Ancak yaşlanma süreci gibi, hayatın büyük bir kısmı kontrolümüzün dışındadır.

Bu da kontrol arayışının bizi çoğu zaman daha az değil, daha çok endişeli yaptığı anlamına gelir.

Bir hız treninin veya korku filminin güvenli ama korkutucu heyecanının tadını çıkarmadığımız sürece, hiç kimse kontrolü kaybetmiş gibi hissetmekten hoşlanmaz. Yakın ilişkilerimiz, sağlığımız ve finansal durumumuz gibi hayatın önemli konuları söz konusu olduğunda, hepimiz kontrolün elimizde olduğunu hissetmek isteriz.

Ancak anksiyete ile mücadele ediyorsanız, kontrolün dışına çıkmış gibi hissetmeye karşı muhtemelen özellikle hassassınızdır. Ayrıca her olasılığı önceden düşünüp planlamaya çalışarak kesinlik arayışında da olabilirsiniz. Endişeli İçsel Çocuk Yeni kitabım Heal Your Trauma: How to Overcome a Painful Childhood to Become Happy and Whole Againde açıkladığım üzere, şema terapi veya içsel aile sistemleri (IFS) merceğinden bakıldığında bu, küçük, korkmuş ve savunmasız hisseden endişeli bir içsel çocuğunuz olduğu anlamına gelir. Bu endişeli küçüğün etrafındaki bir koruyucu parçalar kümesi, onu güvende tutmak için canla başla çalışır. Bu koruyucular arasında; işler ters gittiğinde asla eleştirilmemeniz, suçlanmamanız veya saldırıya uğramamanız için asla hata yapmamanızı sağlayan bir mükemmeliyetçi yer alabilir.

Muhtemelen, o küçük parça endişeli hissettiğinde 7/24 durmaksızın endişelenen, ilerideki tehditleri veya tehlikeleri önceden kestirmenize ve onları çözmeye çalışmanıza yardımcı olan tüm o zihinsel köprüleri kuran bir içsel endişelendiriciniz (worrier) olacaktır. Muhtemelen partiler veya topluluk önünde konuşma gibi sizi endişelendiren şeylerden kaçınmanıza yardımcı olan bir kaçınmacı da bulunacaktır.

Kontrolün (Rahatlatıcı) İllüzyonu

Muhtemelen burada odaklandığımız koruyucu parça olan bir kontrolcüye sahip olacaksınız. Bu parça, hayatınızın her anında ve her alanında kontrol arar. Ancak bazı alanlarda diğerlerinden daha fazla ortaya çıkabilir; belki de çocuklarınızın asla incinme veya okulda geri kalma riskiyle karşılaşmaması için onları kontrol etmenize yardımcı olur. Diğerleri için iş onların hassas noktasıdır, bu yüzden içten içe panikliyor olsalar bile her zaman kontrolde olmaya (veya en azından öyle görünmeye) çalışarak cilalı, profesyonel bir görünümü korurlar.

Sorun şu ki, hayatımızın birçok alanında kontrol arayışında olsak da, bu çoğu zaman imkansız olabilir. İnsanlar bir boşlukta var olmazlar. Hem büyük hem de küçük sistemler içinde yaşarız. İlk sistemimiz doğduğumuz veya daha sonra seçtiğimiz ailemizdir. Ardından arkadaşlarımız ve iş arkadaşlarımız, topluluğumuz, şehrimiz veya kasabamız, ülkemiz ve nihayetinde birçok yönden kopmaz bir şekilde bağlı olduğumuz sekiz milyar hemcinsimizden oluşan tüm insan sistemi gelir.

Her ebeveynin bildiği gibi, yörüngenizdeki diğer insanları bir kenara bırakın, çocuklarınızı kontrol etmek bile yeterince zordur (yeni yürümeye başlayan çocukları veya gençleri büyüten var mı?). İşte kontrol etmek isteyebileceğimiz, ancak ne yazık ki üzerinde çok az gücümüz olan veya hiç gücümüzün olmadığı şeylerin kısa bir listesi:

Sevdiklerimizin ve kendimizin yaşlanması ve ölümlülüğü

Özellikle kadınlar için hem aylık hem de bir ömür boyu süren hormonal döngüler (perimenopoz gibi)

Ekonomi

Hava durumu

İklim değişikliği

Yerel ve ulusal siyasi sistemler

Başkalarının bizim hakkımızda ne düşündüğü

Sevdiklerimizin ve güvendiklerimizin davranışları

Kontrolü Bırakmak

Katherine beni görmeye geldi çünkü kendisine kronik endişe ve anksiyetesi olan kişiler için yaygın bir tanı olan yaygın anksiyete bozukluğu teşhisi yeni konmuştu. Durmaksızın endişeleniyordu; çoğu zaman gece saat 3'e kadar uyanık yatıp çocukları, sağlık sorunları ve iklim değişikliği ile yapay zekanın potansiyel olarak zararlı etkileri gibi tutkuyla bağlı olduğu siyasi konular hakkında endişeleniyordu. Bana "Endişelenmek beni sadece delirtiyor," dedi. "Rasyonel olmadığını biliyorum ama kendime engel olamıyorum; düşünceler uyumak imkansız hale gelene kadar kafamın içinde dönüp duruyor."

Zavallı Katherine tükenmiş durumdaydı; iyi bir gecede beş saat, kötü günlerde ise sadece iki veya üç saat uyuyabiliyordu. Ancak bu şekilde uykusuzlukla mücadele etmek, anksiyetenin karınlarını sıkıştırdığı ve endişenin kafalarının içinde dönüp durduğu kişiler için yaygındır. Katherine'e yardımcı olmak için ilk olarak Küçük Katherine'i güvende tutmaya çalışan koruyucu parçalar kümesini tanımladık. Yukarıdaki koruyucuların tümü onun içsel sisteminde mevcuttu, ancak baskın koruyucusu kontrolcüydü. "Çocuklarım onları her zaman mikromenejment ile yönettiğim için bana çok kızıyorlar," diye itiraf etti. "Kocam da öyle. Bana kontrol delisi diyorlar ve haksız da değiller."

Bu parçaya bir ses verdiğimizde, hiçbir zararı olmadığını, tam tersini amaçladığını öğrendik. Katherine iki alkolik ebeveynle, sarhoşça bir kaos, çığlıklar ve kavgalarla dolu bir evde büyümüştü. Bir çocuk olarak kontrol edebildiklerini kontrol etmeyi öğrendi: giysilerini temiz tutmak, oyuncak bebeklerini düzgün sıralar halinde dizmek, okul ödevlerinin her zaman mükemmel olmasını sağlamak. Çocukluğunun kaosuna karşı verilen bu sağlıklı, uyumsal başa çıkma tepkileri beynine kazındı; çünkü bunları yıllarca tekrar tekrar yineledi, ta ki şimdi ailesini çıldırtan ve onu gecenin yarısında ayakta tutan o koruyucu parçaları oluşturana kadar.

Koruyucuların Rahatlamasına Yardımcı Olmak

IFS "iyileşme adımlarını" kullanarak Küçük Katherine'e yardım etmek için izin aldık ve onu bu kadar endişeli yapan travmatik anıları işledik. O daha sakin ve daha güvende hissettiğinde, koruyucuların rahatlamasına ve hak edilmiş bir mola vermesine yardımcı olabildik. Ayrıca ona, çocuklarının daha özgür, sağlıklı şekilde daha riskli hayatlar yaşamalarına (ağaçlara tırmanmak, bisikletlerine binmek, arkadaşlarında pijama partisi yapmak gibi) izin vermesini içeren somut, davranışsal ev ödevleri verdik. Yavaş yavaş, onun kontrolcüsü rahatladıkça Katherine de rahatlayabildi.

Bu durum ailesine sakinlik ve rahatlık getirdi; bu da Katherine'i mutlu etti. Son seansımızda, "Çok tuhaf, çünkü herkesi güvende tutmak için her zaman kontrolde olmam gerektiğini düşünürdüm," dedi, "ama şimdi fark ediyorum ki çok fazla sıkı tutunuyormuşum. Ben rahatladıkça ailem de rahatlıyor. Bırakmam gerekiyordu!" Eğer bu durum sizinle yankı buluyorsa, içsel sisteminizi, özellikle de sizi güvende tutmak için kendini paralayan koruyucuları tanıyın. Zihninizdeki o sıkı koruma yumağını çözmek için parçalar temelli (parts-based) yetkin bir terapistten yardım almanız gerekebilir. Ancak daha büyük bir memnuniyet, huzur ve neşe dolu bir hayatın sırrının, birazcık olsun bırakmayı öğrenmekte yattığını unutmayın.

Küçük bir çocukken ihtiyaç duyduğunuz koruma, muhtemelen yetişkin benliğiniz için fazladır. Hayat; iyi niyetli, fakat nihayetinde kendi kendini baltalayan sürekli kontrol girişimleriyle heba edilemeyecek kadar kısadır.

Bu gönderilerdeki tüm vaka çalışmaları birer kurgudur; gizlilik benim için çok önemli olduğundan asla gerçek danışanların hikayelerini anlatmam.

D

Yazar

Dan Roberts MBACP

Bu içerik ZihinHub editör ekibi tarafından hazırlanmıştır. Kaygı, kabul, iyileşme ve psikolojik esneklik üzerine destekleyici içerikler üretmeye odaklanır.

İlgili Diğer Makaleler

Benzer içeriklere de göz atabilirsin.

Aklımızla mı Kalbimizle mi İyileşiriz?

Aklımızla mı Kalbimizle mi İyileşiriz?

Anksiyete kafayla değil, kalple iyileşir. Zihin durumu anlamak için harika bir araçtır; fakat sürekli analiz ve bilgi arayışı bir noktadan sonra duvarsız bir hapishaneye dönüşür. Zihnin sınırına gelindiğinde çözüm aramayı bırakıp kalbin şefkat, kabullenme, izin verme ve oyunculuk gibi niteliklerine alan açmak gerekir. İyileşme; yeni bir açıklama peşinde koşmaktan, deneyimle dirençsizce bir arada olmaya ve bildiklerimizi şefkatle pratik etmeye geçtiğimizde gerçekleşir.

Aida Beco09 Ekim 2026
Çare Sensin!

Çare Sensin!

Kronik anksiyete, terk edilme ile kuşatılma arasında koruma amacıyla tetikte kalmayı öğrenmiş bir sinir sisteminin sonucudur. Ebeveynleri suçlamak döngüyü kırmaz; kişi almadığı şeyi veremez. İyileşme, zihinsel analiz yerine bedendeki alarmı (sıkışma, düğüm) bulup şefkatle temas etmekle başlar. Dışarıdan kurtarıcı beklemeyi bırakıp kendi içinizdeki korkmuş çocuğa ihtiyaç duyduğu ebeveynliği sunduğunuzda ve sınır koyduğunuzda sinir sistemi nihayet yatışır.

Russell Kennedy06 Ekim 2026
Güvende Hissetme Tuzağı!

Güvende Hissetme Tuzağı!

Ağrının/Kaygının geçmesi için beynin güvende hissetmesi şarttır; ancak özeleştiri, baskı, umutsuzluk, endişe ve aşırı problem çözme gibi kalıplar beyne sürekli tehlike sinyali gönderir. İlk adım, bu düşüncelerle savaşmak ya da onları çözmeye çalışmak değil, sadece tarafsızca fark etmektir. Zihin bu süreci bile sabote edip yeni baskılar üretebilir; yapılması gereken tek şey o sinsi düşünceyi fark edip adını koymak ve yaşamaya devam etmektir. Tanımak, güven inşa etmenin temelidir.

Alan Gordon29 Eylül 2026