Sinir sisteminiz, zihninizle aynı zaman çizelgesine göre iyileşmez.

Sinir sisteminiz, zihninizle aynı zaman çizelgesine göre iyileşmez.

Zihniniz Cumartesi günü iyileşme üzerine bir kitap okuyup, Pazar gününe kadar anksiyeteyi tamamen kavrayabilir. Ancak iyileşme (iyileşme süreci) kitap okumaya benzemez.

Ve bu çok doğrudur. Sinir sistemimin hassaslaştığını (sensitized) öğrendiğim an, her şey mantıklı gelmeye başlamıştı. Yaşadığım o tuhaf semptomlar, yarışan düşünceler, panik ataklar, yabancılaşma (depersonalizasyon)...

Ve bilin bakalım ne oldu?

Hala tuhaf semptomlar, yarışan düşünceler, panik ataklar ve yabancılaşma yaşamaya devam ediyorum lol.

Ve bunun sebebi, sinir sisteminin yeni bir fikirle güncellenmemesidir. O ancak deneyimle güncellenir.

Spesifik olarak: O nahoş duyumun gelmesi ve sonucunda kötü hiçbir şeyin olmaması deneyimiyle. Tekrar. Ve tekrar. Ve tekrar.

İyileşmenin entelektüel (zihinsel) bir şey olduğunu düşünürüz. Kısmen öyle de.

İyileşme entelektüel zihne ihtiyaç duyar, ancak entelektüel zihin size sadece doğru yönü gösterir. Semptomların üstesinden gelmek bir fikirden ibaret değil, bir süreçtir.

İyileşme içerikleri, size sadece doğru yönü göstermek içindir. Yolun kendisi olmak için değil.

Bakın, sorun şu ki, iyileşme içeriklerinin çoğu zihniniz için inşa edilmiştir (benim içeriklerim dahil).

Neden mi?

Çünkü sizinle bulunduğunuz yerde buluşmak istiyoruz. Yani zihinsel olarak. Entelektüel olarak.

Sürekli semptomlarınız hakkında düşündüğünüzü biliyorum. Her şeyi çözmeye çalıştığınızı. "Ya şöyle olursa" senaryolarından geçtiğinizi. Sırf bütün gün dünyada neler olup bittiğini anlamaya çalışarak zaman harcadığınızı.

Ancak iyileşme zihne hapsedilmiş bir şey değildir. Sinir sisteminize ihtiyaç duyar, regülasyona ihtiyaç duyar, duyarsızlaşmaya (desensitization) ihtiyaç duyar ve çok daha fazlasına.

Ve bu kısım —yani sinir sistemi kısmı— sadece yaşanmış deneyimlerle gerçekleşir.

İyileşme yolculuğu, semptomlarınızdan çok daha fazlasıdır. Anksiyeteden çok daha fazlasıdır.

Bir video size bir kavramı açıklayabilir. Ancak eski kalıplarınızın, siz daha ne olduğunu bile anlamadan kontrolü ele geçirdiği o anı yakalayamaz.

Gerçek zamanlı olarak gerçekte ne yaptığınızı size geri yansıtamaz.

İşte o boşluk —anlamak ile onu yaşamak arasındaki o boşluk— tam olarak Bye Bye Panic Mentorship programının kapatmak için inşa edildiği yerdir.

Sadece bilgi değil. Aynı zamanda bir yapı.

Normalde sarmala gireceğiniz anlarda sizi harekete geçirmeye devam eden bir yapı. Yaptığınızı düşündüğünüz şeyi değil, gerçekte ne yaptığınızı görebilecek birisi.

Bu yollardan daha önce geçmiş birinin rehberliğinde bu süreci yürütmenin getirdiği o sağlamlık ve güven hissi.