İyileşme bir takas süreci değildir!

İyileşme bir takas süreci değildir!

İnsanlar iyileşmeyi bir alışveriş (ticari bir takas) gibi görüyor.

Semptomlarını düzeltmek için her şeyi denediler ve hiçbiri işe yaramadı.

Bu yüzden öğrettiğim ilkeleri; yani mücadeleyi bırakma ve hayatlarını güçlendirecek şekilde yanıt verme ilkelerini öğrendiklerinde, buna eski başa çıkma koltuk değneklerinde kullandıkları enerjinin aynısıyla yaklaşıyorlar.

Mücadeleyi bırakmaya çalışıyorlar ama semptomlar hâlâ orada diye öfkeleniyorlar.

Yanıt veriyorlar ama anksiyetenin neden henüz geçmediğini merak ediyorlar.

İşte bu, takas zihniyetidir: "Bunu yaparsam, iyileşirim."

Fakat bu hâlâ bir "yapma/çabalama" enerjisidir.

Ve bunun bir kısmı benim hatam.

Ben bu süreçle boğuşurken, ortalıkta iyileşmenin mümkün olduğunu söyleyen hiç kimse yoktu. Tek duyduğum şey şuydu: "Sen de mi bununla mücadele ediyorsun? Ben de. Bu işte beraberiz." Bu bana yardımcı olmadı. Sadece işleri daha da kötüleştirdi.

Ama şimdi ben iyileşmenin mümkün olduğunu söylediğimde, insanlar onu çekip almaya çalışıyor. Sanki yakalayıp talep edebileceğiniz bir şeymiş gibi.

İyileşme zorla alınmaz. Duyarsızlaşma (desensitizasyon) sizin "yaptığınız" bir eylem değildir; başınıza gelen, kendiliğinden gelişen bir şeydir.

Olay, "Ben bunu yapıyorum, şimdi bana iyileşmemi verin" değildir.

Daha çok bir tohum ekmeye benzer.

Bir tohumu ektikten sonra büyüyüp büyümediğini kontrol etmek için her gün toprağı kazıp çıkarmazsınız. Onu ekersiniz, sularsınız ve sürece güvenirsiniz. Büyüme, siz göremediğiniz anlarda bile yüzeyin altında gerçekleşir.

İyileşme de aynı şekilde çalışır.

Her cesaretle yanıt verdiğinizde, semptomlara rağmen gününüze her devam ettiğinizde, kaçınmak yerine her hayatı seçtiğinizde o tohumu sulamış olursunuz. Ancak "İşe yaradı mı? Semptomlarım geçti mi artık?" diye kontrol ettiğiniz anda, kendinizi tekrar o takas döngüsünün içine çekmiş olursunuz.

Sinir sistemi taleplere yanıt vermez. Rahatlığa ve akışa yanıt verir. Ve bu rahatlık sergilediğiniz bir performans değildir; sinir sisteminizin zaman içinde, deneyim yoluyla öğrendiği bir şeydir.

Dolayısıyla, eğer her şeyi doğru yapıyor ama yine de hiçbir şeyin değişmediğini hissediyorsanız, kendinize şu tek soruyu sormanızı istiyorum: Yaşıyor musunuz, yoksa iyileşmeye mi çalışıyorsunuz?

Çünkü iyileşenler, iyileşmeye en sert şekilde odaklananlar değildir. İyileşmeyi hayatlarının merkezine koymayı bırakıp, hayatın kendisini merkezlerine alanlardır.

İşte o kırılma noktası tam olarak budur. Ve her şeyi değiştirir.

Eğer iyileşmeye bir takas muamelesi yapmayı bırakıp gerçekten yaşamaya başlamaya hazırsanız, programın nasıl yapılandırıldığını aşağıdan inceleyin. Birlikte inşa ettiğimiz zihniyet tam olarak budur ve iyileşen insanları takılıp kalanlardan ayıran şey de işte buradadır.